169. نا اميدى، بزرگ ترين گناه

قرآن كريم:

لا تَايْئَسُوا مِن رَوْحِ اللّه ِ إِنَّهُ لا يَايْئَسُ مِن رَوْحِ اللّه ِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرونَ؛

از رحمت خدا نااميد نشويد، زيرا از رحمت الهى جز كافران نااميد نمى شوند.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: لا تُو?ِسْ مُذْنِبا؛ فَكَمْ مِنْ عاكِفٍ عَلى ذَ نْبِهِ خُتِمَ لَهُ بِخَيْرٍ، وَ كَمْ مِنْ مُقْبِلٍ عَلى عَمَلِهِ مُفْسِدٌ فى آخِرِ عُمُرِهِ صائرٌ اِلَى النّارِ نَعوذُ بِاللّه ِ مِنْها؛

هيچ گنهكارى را نا اميد مكن! چه بَسا كسى كه عمرى گناه كرده، عاقبت به خير شده است و چه بَسا كسى كه عمرى اهل عمل صالح بوده، در پايان عمرش فاسد شده و راهىِ جهنّم گرديده است ـ كه از آتش آن، به خدا پناه مى بريم ـ .

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اِلهى لَمْ اُسَلِّطْ عَلى حُسْنِ ظَنّى قُنوطَ الاِياسِ، وَ لاَ اَنقَطِعُ رَجائى مِنْ جَميلِ كَرَمِكَ؛

خدايا! نااميدى را بر خوش گمانى ام به تو، مسلّط نمى گردانم و اميدم را از لطف زيباى تو، قطع نمى كنم.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اِعْلَمْ اَنَّ الَّذى بِيَدِهِ خَزائنُ السَّماواتِ وَ الاَرْضِ قَدْ اَذِنَ لَكَ فِى الدُّعاءِ وَ تَـكَفَّلَ لَكَ بِالاِجابَةِ... فَلا يُقَنِّطَنَّـكَ اِبْطاءُ اِجابَتِهِ؛ فَاِنَّ العَطيَّةَ عَلى قَدْرِ النِّيَّةِ؛

بدان، آن كسى كه گنجينه هاى آسمان ها و زمين در دست اوست، خودش به تو اجازه درخواست كردن داده و اجابت نمودن آن را ضمانت كرده است... پس مبادا تأخير او در اجابتِ دعا، تو را نااميد گردانَد؛ زيرا كه عطا، به چگونگى نيّت [و مقدار اخلاص و اصرار در آن] بستگى دارد.

نمایش منبع

پيامبر صلي الله عليه و آله: يَبْعَثُ اللّه ُ المُقَنِّطينَ يَومَ القيامَةِ مُغَلَّبَةً وُجُوهُهُم ـ يَعنى غَلَبَةَ السَّوادِ عَلَى البَياضِ ـ فَيُقالُ لَهُمْ: هو?لاءِ المُقَنِّطونَ مِنْ رَحْمَةِ اللّه ِ؛

روز قيامت، خداوند، نااميد كنندگانِ مردم [از رحمت خود] را در حالى بر مى انگيزد كه رنگ صورتشان برگشته است و سياهى رويشان، بيشتر از سفيدى است و گفته مى شود: اينان، نااميدكنندگانِ مردم از رحمت خدا هستند!

نمایش منبع