149. مؤمن

قرآن كريم:

وَ الْمُؤْمِنونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ اَوْلياءُ بَعْضٍ يَاْمُرونَ بِالْمَعْروفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ المُنْكَرِ وَ يُقيمونَ الصَّلوةَ وَ يُؤْتونَ الزَّكاةَ وَ يُطيعونَ اللّه َ وَ رَسولَهُ اُولئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّه ُ اِنَّ اللّه َ عَزيزٌ حَكيمٌ؛

مردان و زنان مؤمن، دوستان و ياور يكديگرند، امر به معروف و نهى از منكر مى كنند، نماز بر پا مى دارند و زكات مى دهند و خدا و رسولش را اطاعت مى كنند. خداوند به زودى آنان را مورد رحمت خود قرار خواهد داد. خداوند، عزيز و حكيم است.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اَلْمُؤْمِنُ مَنْ كانَ حُبُّهُ لِلّهِ وَ بُغْضُهُ لِلّهِ وَ اَخْذُهُ لِلّهِ وَ تَرْكُهُ لِلّهِ؛

مؤمن، كسى است كه دوستى و دشمنى و گرفتن و رها كردنش، براى خدا باشد.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اَ لْمُؤْمِنُ مُنَزَّهٌ مِنَ الزَّيْغِ وَ الشِّقاقِ؛

مؤمن، از بددلى و دشمنى با مردم، به دور است.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اَ لْمُؤْمِنُ غَريزَتُهُ النُّصْحُ وَ سَجيَّتُهُ الْكَظْمُ؛

مؤمن، طبيعتش خيرخواهى و فرو خوردن خشم است.

نمایش منبع

امام جواد عليه السلام: اَ لْمُؤْمِنُ يَحْتاجُ اِلى ثَلاثِ خِصالٍ: تَوْفيقٍ مِنَ اللّه ِ، وَ واعِظٍ مِنْ نَفْسِهِ، وَ قَبولٍ مِمَّنْ يَنْصَحُهُ؛

مؤمن، به سه چيز، نيازمند است: توفيقى از جانب پروردگار، پنددهنده اى از درون خويش و پذيرشى از نصيحت كنندگان.