حديث و آيات: مقــدّمه

عَن اَبى عَبدِاللّه ِ عليه السلام قالَ: لا تَكُونُ الصَّداقَةُ إلاّ بِحُدُودِها، فَمَنْ كانَتْ فيهِ هذِهِ الْحُدُودُ اَوْ شَىْ ءٌ مِنْها فَانْسِبْهُ إلَى الصَّداقَةِ، وَ مَنْ لَمْ يَكُنْ فِيْهِ شَىْ ءٍ مِنْها فَلا تَنْسِبْهُ إلى شَىْ ءٍ مِنَ الصَّداقَةِ، فَاَوَّلُها اَنْ تَكُونَ سَرِيرَتُهُ وَ عَلانِيَتُهُ لَكَ واحِدَةً، وَالثَّانى اَن يَرى زَيْنَكَ زَيْنَهُ وَ شَيْنَكَ شَيْنَهُ وَالثّالِثَةُ اَنْ لا تُغَيِّرَهُ عَلَيْكَ وَلايَةٌ وَلامالٌ، وَالرّابِعَةُ لاَيَمْنَعَكَ شَيْئا تَنالُهُ مَقْدِرَتُهُ وَالْخامِسَةُ (وَ هِىَ تَجْمَعُ هذِهِ الْخِصالَ) اَنْ لايُسَلِّمَكَ عِنْدَ النَّكَباتِ.

حضرت صادق عليه السلام فرمود: رفاقت و دوستى جز با شرايط آن تحقّق پيدا نمى كند، پس كسى كه همه يا بعضى از شرايط را داشت او را دوست به حساب آور. و كسى كه هيچيك از آن شرايط را نداشت او را دوست خود مشمار.
1 ـ ظاهر و باطن او نسبت بتو يكسان باشد.
2 ـ زيبائى تو را زيبائى خودش بحساب آورد وزشتى تو را زشتى خودش.
3 ـ رياست و مال برخوردش را با تو عوض نكند.
4 ـ آنچه از دستش بر مى آيد از تو دريغ نكند.
5 ـ (كه شامل همه اين امور مى شود اين است كه:) هنگام گرفتارى تو را رها نكند.

نمایش منبع

بازگشت به : مقــدّمه