حديث و آيات: مقدمه

اَحمَدُ بْنُ هارُونَ بْنِ مُوَفَّقِ الْمَدْينى عَنْ أَبيهِ قالَ: بَعَثَ إِلَىَّ الْماضى عَلَيْهِ السَّلامُ يَوْماً فَأَكَلْتُ عِنْدَهُ وَ أَكْثَرَ مِنَ الْحَلْواءِ، فَقُلْتُ: ما أَكْثَرَ هذِهِ الْحَلْواءُ فَقالَ عليه السلام: إِنّا وَ شيعَتَنا خُلِقْنا مِنَ الْحَلاوَةِ، فَنَـحْنُ نُـحِبُّ الْحَـلْواءَ.

احمد بن هارون فرزند موفق مدينى از پدرش نقل مى كند كه گفت: روزى امام هفتم كسى را دنبال من فرستاد،] و با او سر يك سفره حاضر شدم] و با او غذا خوردم و ديدم امام عليه السلام زياد حلوا خورد عرض كردم چقدر از اين حلوا ميل مى فرمائيد، امام عليه السلامفرمود: ما و شيعيانمان از حلاوت و شيرينى آفريده شده ايم و ما شيرينى را دوست داريم. نياز بدن به مواد قندى به خصوص اگر طبيعى باشد، روشن است. علاقه به حلوا و شيرينى جات، در سيره امامان ديگر هم آمده است. شيرينى خيلى سريع جذب بدن مى شود. از اين رو افطار به خرما براى روزه دار توصيه شده است.

نمایش منبع

بازگشت به : مقدمه