احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

امام صادق عليه السلام : در تورات نوشته شده است: اى فرزند آدم! خود را براى عبادت من فارغ گردان ، تا دلت را از ترس [از خودم ]آكنده سازم . اگر خود را براى عبادت من فارغ نسازى، دلت را از اشتغال به دنيا انباشته مى كنم و دَرِ نياز را به رويت باز و تو را به آنچه در طلب آن هستى وا مى گذارم.

امام صادق عليه السلام : در تورات نوشته شده است: اى پسر آدم! براى عبادت من زمان قرار ده تا دلت را از بى نيازى آكنده سازم و تو را به خواسته ات وا نگذارم؛ و بر من است كه دَرِ نيازمندى را به روى تو ببندم و دلت را از ترس خود لبريز سازم . اگر خود را وقف عبادت من نسازى، دلت را از گرفتارى به دنيا پُر كنم، سپس در نياز را به رويت نبندم و تو را به خواسته ات وا گذارم.

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه عبادت چيست ـ فرمود : داشتن حُسن نيّت در طاعت از چهره هايى كه خداوند از طريق آنها اطاعت مى شود (مقصود ، امامِ معصوم است).

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از حقيقت بندگى ـ فرمود : حقيقت بندگى سه چيز است: اين كه بنده در آنچه خداوند به او عطا فرموده است براى خود مالكيتى در نظر نگيرد ؛ زيرا بندگان [واقعى خدا ]مالك چيزى نيستند، مال را متعلّق به خدا مى دانند و آن را هر جا كه خداوند عزّ و جلّ فرمان داده است به مصرف مى رسانند . [دوم ]بنده براى خود تدبير و چاره انديشى نكند ، و [سوم] تمام اشتغالش به چيزهايى باشد كه خداوند عزّ و جلّ او را به انجام آنها فرمان داده يا از آنها باز داشته است··· اين نخستين درجه پرهيزگاران است.

امام صادق عليه السلام : فوق هر عبادت، عبادتى است و دوست داشتن ما خاندان، برترين عبادت است .

امام صادق عليه السلام : عبادت كنندگان سه دسته اند: گروهى خداوند عزّ و جلّ را از ترس عبادت مى كنند، كه اين عبادت بردگان است؛ گروهى خداى تبارك و تعالى را به طمع ثواب عبادت مى كنند، كه اين عبادت مزدوران است؛ و گروهى خداوند عزّ و جلّ را از سر عشق و محبّت به او عبادت مى كنند كه اين عبادت آزادگان است و اين برترين عبادت است.

امام صادق عليه السلام : مردم در عبادت خداوند عزّ و جلّ بر سه گروهند: يك گروه او را به هواى پاداشش عبادت مى كند ، كه اين عبادت آزمندان است و آن طمع باشد. گروهى ديگر او را از ترس دوزخ عبادت مى كنند ، كه اين عبادت بردگان است و آن ترس باشد . امّا من خداوند عزّ و جلّ را به خاطر عشق و محبّت به او عبادت مى كنم و اين عبادت كريمان است و آن مايه امن و امان باشد؛ به دليل اين سخن خداوند عزّ و جلّ كه: «و آنان از ترس و هراس آن روز در امانند» و نيز به دليل اين سخن خداوند عزّ و جلّ كه : «بگو اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشايد، و خداوند آمرزنده مهربان است» بنا بر اين، هركه خدا را دوست بدارد خداوند عزّ و جلّ نيز او را دوست دارد و هر كه خداوند عزّ و جلّ دوستش بدارد از وحشت روز قيامت در امان است.

امام صادق عليه السلام : عبادت به سجود و ركوع نيست ، بلكه به فرمانبرى از ديگران است؛ هركه فرمان آفريده اى را كه مخالفِ فرمان آفريدگار است ، اطاعت كند بى گمان او را عبادت كرده است.

امام صادق عليه السلام : هركه از كسى در معصيت خدا فرمان برد، هر آينه او را بندگى كرده است.

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال ابو بصير از آيه «[يهوديان] علما و راهبان خود را، به جاى خدا، صاحب اختيار خود گرفتند» ـ : به خدا سوگند آن علما و راهبان آنان را به عبادت خود فرا نخواندند. اگر ايشان را به عبادت خود دعوت مى كردند قطعاً دعوتشان را نمى پذيرفتند؛ بلكه حرامى را براى آنان حلال كردند و حلالى را حرام ، و بدين ترتيب، نا خود آگاه علما و راهبان خود را عبادت و بندگى كردند.