احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

عنه عليه السلام : رأسُ كلِّ خطيئةٍ حُبُّ الدنيا .

امام صادق عليه السلام : منشأ هر گناهى دنيا دوستى است .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006041

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إنّ أوّلَ ما عُصِيَ اللّه ُ بِهِ سِتٌّ : حُبُّ الدنيا ، و حبُّ الرئاسةِ ، و حبُّ الطَّعامِ، و حبُّ النساءِ ، و حُبُّ النومِ ، و حبُّ الراحةِ .

امام صادق عليه السلام : نخستين چيزهايى كه موجب نافرمانى و معصيت خدا شد شش چيز بود : دنيا دوستى ، رياست طلبى ، شكم پرستى، زن دوستى ، پُر خوابى و راحت طلبى .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006042

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن تَعَلَّقَ قلبُهُ بالدنيا تَعَلَّقَ قلبُهُ بثلاثِ خصالٍ : هَمٍّ لا يَفنى ، و أمَلٍ لا يُدرَكُ ، و رجاءٍ لا يُنالُ .

امام صادق عليه السلام : هر كه به دنيا دل بندد به سه چيز دل بسته است : اندوه بى پايان و آرزوى دست نيافتنى و اميد نا رسيدنى .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006061

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَن كَثُرَ اشتِباكُهُ بالدنيا كانَ أشَدَّ لحَسرَتِهِ عند فِراقِها .

امام صادق عليه السلام : هر كه بيشتر به دنيا بچسبد، هنگام جدايى از آن، بيشتر افسوس خورد .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006062

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ في الدُّنيا ـ : فَمَن أحَبَّها أورَثَتهُ الكِبَرَ ، و مَنِ استَحسَنَها أورثَتْهُ الحِرصَ ، و مَن طَلَبَها أورَدَتْهُ إلى الطمعِ ، و مَن مَدَحَها أكَبَّتهُ الرياءَ ، و مَن أرادَها مَكَّنَتْهُ مِنَ العُجْبِ ، و مَنِ اطمَأنَّ إلَيها ركِبَتْهُ الغَفلَةَ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره دنيا ـ فرمود : هر كه دنيا را دوست داشته باشد، دچار تكبّر شود و هر كه آن را بپسندد و نيكويش شمارد، حريص گردد و هركه دنيا را بطلبد، گرفتار طمع شود و هركه آن را بستايد، دنيا جامه ريا بر او پوشاند و هر كه دنيا را بخواهد، دچار عُجب گردد و هركه به آن تكيه كند، دنيا او را بر مركب غفلت برنشاند .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006063

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إن كانتِ الدنيا فانيَةً فالطُّمأنينَةُ إلَيها لِما ذا ؟! .

امام صادق عليه السلام : اگر دنيا فناپذير است، پس دل خوش كردن به آن چرا؟

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006124

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : الدنيا سِجنُ المؤمنِ و القَبرُ حِصنُهُ و الجنّةُ مَأواهُ ، و الدنيا جَنَّةُ الكافِرِ و القبرُ سِجنُهُ و النارُ مَأواهُ .

امام صادق عليه السلام : دنيا، زندان مؤمن است و گور، دژ او و بهشت، جايگاهش، و دنيا بهشت كافر است و گور زندان او و آتش جايگاهش .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006152

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن أصبَحَ و أمسى و الدنيا أكبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللّه ُ تعالى الفَقرَ بينَ عَينَيهِ و شَتَّتَ أمرَهُ و لم يَنَلْ مِن الدنيا إلاّ ما قَسَمَ اللّه ُ له ، و مَن أصبَحَ و أمسى و الآخرةُ أكبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللّه ُ تعالى الغِنى في قلبِهِ و جَمَعَ لَهُ أمرَهُ .

امام صادق عليه السلام : كسى كه شب و روز بزرگترين همّ و غمش دنيا باشد، خداوند متعال فقر را در برابر چشمانش قرار دهد و كارش را پريشان سازد و از دنيا جز به آنچه خداوند قسمتش كرده است نرسد و كسى كه شب و روز بزرگترين همّ و غمش آخرت باشد خداوند دلش را بى نياز گرداند و كارش را سامان دهد .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006159

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى: «و لَو لاَ أن يَكونَ النّاسُ ···» ـ : لو فَعَلَ لكَفَرَ النّاسُ جميعاً .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه : «و اگر نه آن بود كه همه مردم ···» ـ فرمود : اگر خداوند اين كار را مى كرد ، همه مردم كافر مى شدند .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006176

نمایش منبع

عنه عليه السلام : إنَّه تَبارَكَ وَ تَعالى لَم يُبالِ بنَعيمِ الدنيا لِعَدوِّهِ ساعةً قَطُّ ··· و لَو لا ذلكَ ما قالَ اللّه ُ جلَّ و عزّ في كتابِهِ: «و لَوْ لاَ أنْ يَكُونَ النّاسُ اُمَّةً واحِدةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهم سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ . . .» ··· و لَو لا ذلكَ لَما جاءَ في الحديثِ : لَولا أن يَحزَنَ المؤمنُ لَجَعلتُ لِلكافِرِ عِصابةً مِن حديدٍ لا يُصْدَعُ رأسُهُ أبداً .

امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى هرگز به نعمت دنيا براى دشمن خود، لحظه اى اهميت نداده است··· اگر جز اين بود ، خداوند عزّ و جلّ در كتاب خود نمى فرمود : «و اگر نه اين بود كه همه مردم ، يك امّت مى شدند سقف هاى خانه هاى كسانى را كه خداى رحمان را باور ندارند ، از نقره مى كرديم . . . » . . . و اگر جز اين بود در حديث نمى آمد كه : اگر مؤمن ناراحت نمى شد، براى كافر دستارى آهنى قرار مى دادم تا هرگز سر درد نگيرد .

مسیر این حدیث در کتابخانه : میزان الحکمه ج4 حدیث شماره : 21006177

نمایش منبع