احادیث امیرالمؤمنین علی علیه السلام17430 حدیث

امام على عليه السلام : غايت هر ژرف انديشى در دانش ما آن است كه نداند.

امام على عليه السلام : كجايند كسانى كه گمان كرده اند راسخان در علم آنهايند نه ما. آنان دروغ مى گويند و به حقّ ما تجاوز مى كنند. خداوند، ما را بالا برده و آنها را پست كرده است و به ما بخشيده و آنها را محروم ساخته است و ما را داخل كرده و آنها را بيرون برده است. در پرتو وجود ماست كه هدايت ارمغان مى شود و پرده از نابينايى برگرفته مى شود.

امام على عليه السلام : خداوند فرمانبرى از واليان امر خود را كه به دين او مى پردازند واجب ساخته است، چنان كه فرمانبرى از پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله را بر آنها واجب كرده است. خداوند مى فرمايد: «از خدا و رسول و اولوالامرتان فرمان بريد» . خداوند سپس جايگاه واليان امرش را كه به تأويل كتابش علم و آگاهى دارند روشن كرده مى فرمايد: «و اگر آن را به پيامبر صلي الله عليه و آله و پيشوايان ارجاع مى كردند از حقيقت امر آگاه مى شدند» .
همه مردم جز ايشان از شناخت كتاب او ناتوانند، زيرا آنان راسخان در علم هستند و در تأويل قرآن (از خطا) ايمن قرار داده شده اند. خداوند مى فرمايد: «و تأويل آن را هيچ كس نمى داند مگر خدا و راسخان در علم».

امام على عليه السلام : ما درخت نبوّت و فرودگاه رسالت و مكان آمد و شد فرشتگان و كانهاى دانش و سرچشمه هاى حكمت هستيم. يار و دوستدار ما رحمت را چشم مى كشد و دشمن و كينه توز ما يورش را انتظار بَرد.

امام على عليه السلام ـ در خطبه اى براى مردم مدينه ـ : آگاه باشيد، سوگند به خدايى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، اگر دانش را از كانش برگيريد و آب را با گواراييش بنوشيد و خير را از جايگاهش بيندوزيد و راه روشن را در پيش گيريد و در پيمودن حقّ، مسير آن را بپيماييد، راهها بر شما هويدا شود و نشانه ها بر شما رخ نمايد و اسلام براى شما پرتو افشانى كند.

امام على عليه السلام ـ با بيان خطبه اى در توصيف خاندان محمّد صلي الله عليه و آله ـ : آنان زنده دارنده علم و دانش و ميراننده جهل و نادانى هستند. بردبارى ايشان خبر از علم آنان مى دهد و ظاهرشان حكايت از باطنشان دارد و سكوتشان پرده از حكمت گفتارشان بر مى گيرد. آنها مخالف حقّ نيستند و در آن با يكديگر اختلاف نمى كنند.

امام على عليه السلام : و بدانيد هرگز به راه راست پى نخواهيد برد تا كسى را كه آن را واگذاشته، بشناسيد و هرگز به عهد و پيمان قرآن وفا نمى كنيد تا كسى را كه نقض عهد كرده بشناسيد و هرگز به كتاب خدا چنگ نمى زنيد تا كسى را كه آن را دور انداخته بشناسيد. پس راه راست و وفاى به عهد و پيمان و چگونگى وابسته شدن به قرآن را از اهل آن درخواست نماييد، زيرا ايشان زنده دارنده علم و دانش و ميراننده جهل و نادانى هستند. حكمت ايشان خبر از علم آنان مى دهد و سكوتشان پرده از گفتارشان بر مى گيرد و ظاهرشان حكايت از باطنشان دارد. آنها مخالف حقّ نيستند و در آن با يكديگر اختلاف ندارند. پس دين درباره آنان گواهى است راستگو و خاموشى است گويا.

امام على عليه السلام ـ درباره اين آيه «قُلْ كَفى بِاللّه ِ شهيداً بينى وبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتاب» ـ : من هستم كه علم كتاب نزد اوست.

امام على عليه السلام : پيرامون كتاب خدا از من بپرسيد، چه، آيه اى نازل نشده است مگر آن كه من مى دانم در شب فرود آمده يا در روز و در دشت يا در كوهستان.

امام على عليه السلام : پيرامون كتاب خداوند عز و جل از من بپرسيد كه به خدا سوگند، آيه اى از آن در شب يا روز و در طول راه يا جاى باشى نازل نشده مگر آن كه پيامبر خدا صلي الله عليه و آله قرائت آن را با تأويلش به من آموخته است. ابو كوّاء گفت: يا اميرالمؤمنين! درباره آياتى كه بر پيامبر صلي الله عليه و آله نازل شد و تو حضور نداشتى چه مى گويى؟ امام عليه السلامفرمود: هنگامى كه من حضور نداشتم پيامبر آياتى را كه بر ايشان نازل مى شد، حفظ مى كرد تا آن كه خدمتشان مى رسيدم و پيامبر قرائت آن را به من مى آموخت و مى فرمود: اى على! پس از رفتن تو، خداوند اين آيات را بر من نازل فرمود و تأويل آن چنين و چنان است و بدين ترتيب تنزيل و تأويل آن را به من مى آموخت.