کتابخانه احادیث شیعه

فرشتگان نگهبان

امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «له معقّبات من بين يديه و من خلفه يحفظونه من امر اللّه » ـ فرمود : به فرمان خدا او را از اينكه در چاهى بيفتد يا ديوارى بر سرش خراب شود يا آسيبى به او برسد، حفظ مى كنند و همين كه اجلش رسيد او را با آن تنها مى گذارند و به سوى مقدراتش مى رانند.اين معقّبات عبارتند از دو فرشته كه در شب از او مراقبت مى كنند و دو فرشته كه در روز محافظتش مى نمايند و اين كار را به نوبت انجام مى دهند.
نمایش منبع
امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به زنديقى كه پرسيد : چرا خداوند كه خود داناى نهان و نهانترهاست فرشتگان را گماشته است؟ ـ فرمود : خداوند با اين كار فرشتگان را به بندگى گرفته و آنان را گواه بر خلق خويش قرار داده است تا بندگان به خاطر همراه بودن فرشتگان با آنان نسبت به طاعت خدا مواظبت بيشترى نشان دهند و از نافرمانى او بيشتر خوددارى و اجتناب كنند. اى بسا بنده اى كه قصد گناه مى كند، امّا به ياد آن دو فرشته موكّل بر خود مى افتد و از گناه خوددارى مى ورزد و خويشتن را نگه مى دارد و مى گويد : پروردگارم مرا مى بيند و فرشتگان مراقب من بر اين گناه من گواهى مى دهند و خداوند نيز از سر لطف و رأفت خود فرشتگان را بر بندگانش گماشته است تا شيطان هاى سركش و حشرات موذىِ زمين و بسيارى از آسيب هاى ديگر را به اذن خدا، به طورى كه خودشان هم متوجّه نشوند، از ايشان دفع كنند، تا آن گاه كه فرمان خداوند عزّ و جلّ در رسد.
نمایش منبع
صفحه اختصاصي حديث و آيات الكافي عن عبد الأعلى مولى آل سام : قلتُ لأبي عبد اللّه عليه السلام : قولُ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ : «إنّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدّا» .حديث ، قالَ : ما هُو عِندَكَ ؟ قلتُ : عَدَدُ الأيّامِ ، قالَ : إنّ الآباءَ و الاُمَّهاتِ يُحصونَ ذلكَ ، لا و لكنّهُ عَدَدُ الأنفاسِ .حديث
الكافى ـ به نقل از عبد الأعلى ، وابسته آل سام ـ : از امام صادق عليه السلام درباره آيه «ما براى آنها شماره مى كنيم» پرسيدم حضرت فرمود : نظر خود تو چيست؟ گفتم : شمار روزهاست. فرمود : پدرها و مادرها هم اين را شماره مى كنند. نه [مقصود اين نيست ]بلكه [مقصود ]شمار نَفَس هاست.
نمایش منبع
تفسير القمّى : «و انّ عليكم لحافظين»، فرمود : يعنى دو فرشته گماشته بر انسان، «كراماً كاتبين» كه خوبى ها و بدى ها را مى نويسند.
نمایش منبع
حدیث روز 

رسول خدا صلی الله علیه و آله : :

أحَبُّ الأعمالِ إلَى اللّه‏ِ سُرورٌ (الذي) تُدخِلُهُ عَلَى المُؤمِنِ، تَطرُدُ عَنهُ جَوعَتَهُ أو تَكشِفُ عَنهُ كُربَتَهُ؛

محبوبترين كارها در پيشگاه خدا، شاديى است كه به مؤمن رسانى، گرسنگيش را بر طرف سازى يا اندوهش را بزدايى.

كافي : 2 / 191 / 11

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 685

تــعــداد حــدیــث روز : 646

تــعــداد کــلــیــد واژه هــا : 608

تــعــداد اعــضــاء : 3454