ميانه روى در پوشاك

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنّي ألبَسُ الغَليظَ ، و أجلِسُ علَى الأرضِ ، و أركَبُ الحِمارَ بغَيرِ سَرجٍ ، و أردِفُ خَلفي ، فمَن رَغِبَ عَن سُنَّتي فلَيس مِنّي .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من جامه درشت مى پوشم و روى زمين مى نشينم و الاغ بى پالان سوار مى شوم و يك نفر را هم پشت سرم سوار مى كنم. پس، هر كه از سنّت من روى گرداند، از من نيست.

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : يا أبا ذرٍّ ، اِلبَسِ الخَشِنَ مِن اللِّباسِ ، و الصَّفيقَ مِن الثِّيابِ ؛ لِئلاّ يَجِدَ الفَخرُ فيكَ مَسلَكا .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى ابوذر! لباس زبر بپوش و جامه درشت و ضخيم بر تن كن، تا فخر و غرور به وجود تو راه نيابد.

نمایش منبع

كنز العمّال : نَهى[النبيّ صلى الله عليه و آله ] عن لُبسَتَينِ : المَشهورَةِ في حُسنِها ، و المَشهورَةِ في قُبحِها .

كنز العمّال : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از پوشيدن دو نوع لباس نهى فرمود: لباسى كه به زيبايى شهره (انگشت نما) باشد و لباسى كه به زشتى شهره باشد.

نمایش منبع

كنز العمّال : نَهى [النبيُّ صلى الله عليه و آله ] عن الشُّهرَتَينِ، دِقَّةِ الثِّيابِ و غِلظِها ، و لِينِها و خُشونَتِها ، و طُولِها و قِصَرِها ، و لكنْ سَدادٌ فيما بَينَ ذلكَ و اقتِصادٌ .

كنز العمّال : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از دو شهرت نهى فرمود : شهرت در نازكى ، ضخامت ، نرمى و زبرى لباس و در بلندى و كوتاهى آن. بلكه [فرمود :] بايد حدّ وسط ميان اين خصوصيات را رعايت كرد.

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ في صِفَةِ المُتّقينَ ـ : مَنطِقُهُمُ الصَّوابُ ، و مَلبَسُهُمُ الاقتِصادُ .

امام على عليه السلام ـ در وصف پرهيزگاران ـ فرمود: گفتارشان حق و درست و پوشاكشان توأم با ميانه روى است.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : و لَقد دَخَلَ موسى بنُ عِمرانَ و مَعهُ أخوهُ هارونُ عليهما السلام على فِرعَونَ ، و علَيهِما مَدارِعُ الصُّوفِ ، و بأيدِيهِما العِصِيُّ ، فشَرَطا لَهُ ـ إن أسلَمَ ـ بَقاءَ مُلكِهِ ، و دَوامَ عِزِّهِ
فقالَ : أ لا تَعجَبونَ مِن هذَينِ يَشرِطانِ لِي دَوامَ العِزِّ و بَقاءَ المُلكِ ، و هُما بما تَرَونَ مِن حالِ الفَقرِ و الذّلِّ ، فهَلاّ اُلقِيَ علَيهِما أساوِرَةٌ مِن ذَهَبٍ ؟! إعظاما للذّهَبِ و جَمعِهِ ، و احتِقارا للصُّوفِ و لُبسِهِ ! .

امام على عليه السلام : موسى بن عمران و برادرش هارون، در حالى كه جُبّه پشمى بر تن و چوبدستى در دست داشتند، بر فرعون وارد شدند و با او شرط كردند كه اگر تسليم شود، پادشاهيش برجا و عزّت و قدرتش پايدار ماند
فرعون گفت: آيا شما از اين دو نفر تعجب نمى كنيد كه با اين فقر و پريشانى كه در آنها مى بينيد براى استمرار قدرت و بقاى پادشاهى من شرط تعيين مى كنند؟ پس چرا دستبندهاى زرّين به دست آنها آويخته نيست؟ اين سخن او از آن رو بود كه به زر و زر اندوزى اهميت مى داد و پشمينه و پشمينه پوشى را پست مى شمرد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ في صِفَةِ عيسى عليه السلام ـ : و إن شِئتَ قُلتُ في عيسَى بنِ مَريمَ عليه السلام ؛ فلَقد كانَ يَتَوَسَّدُ الحَجَرَ ، و يَلبَسُ الخَشِنَ .

امام على عليه السلام ـ در وصف عيسى عليه السلام ـ فرمود : و اگر خواهى درباره عيسى بن مريم عليه السلام مى گويم؛ او سنگ را بالش خود مى كرد و جامه زبر مى پوشيد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ في صِفَةِ النّبيِّ صلى الله عليه و آله ـ : و لَقد كانَ صلى الله عليه و آله يأكُلُ علَى الأرضِ ، و يَجلِسُ جِلسَةَ العَبدِ ، و يَخصِفُ بِيَدِهِ نَعلَهُ، و يَرقَعُ بِيَدِهِ ثَوبَهُ .

امام على عليه السلام ـ در وصف پيامبر صلى الله عليه و آله ـ فرمود : او روى زمين غذا مى خورد و مانند بردگان مى نشست و با دست خود كفشش را پينه مى زد و شخصا لباسش را وصله مى كرد.

نمایش منبع

بحار الأنوار : و في روايةٍ : رُئيَ على عليٍّ عليه السلام إزارٌ خَلَقٌ مَرقوعٌ ، فقيلَ لَهُ في ذلكَ ، فقالَ : يَخشَعُ لَهُ القَلبُ ، و تَذِلُّ بهِ النَّفسُ ، و يَقتَدي بهِ المؤمنونَ .

بحار الأنوار : در روايتى آمده است: على عليه السلام را با جامه اى كهنه و وصله دار ديدند و به او ايراد گرفتند. فرمود: با اين جامه، دل خاشع مى شود و نفس ذليل مى گردد و مؤمنان، از آن سرمشق مى گيرند.

نمایش منبع

بحار الأنوار عن عقبةَ بنِ عَلقمَةَ: دَخَلتُ على أميرِ المؤمنينَ عليه السلام فإذا بَينَ يدَيهِ لَبَنٌ حامِضٌ قد آذاني حُموضَتُهُ ، و كِسَرٌ يابِسَةٌ، قلتُ : يا أميرَ المؤمنينَ ، أ تأكُلُ مِثلَ هذا ؟ ! فقالَ لي: يا أبا الجُنودِ ، إنّي أدرَكتُ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يأكُلُ أيبَسَ مِن هذا ، و يَلبَسُ أخشَنَ مِن هذا ، فإن لَم آخُذْ بما أخَذَ بهِ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله خِفتُ أن لا ألحَقَ بهِ .

بحار الأنوار ـ به نقل از عقبة بن علقمه ـ : بر امير المؤمنين عليه السلام وارد شدم، ديدم در برابر آن حضرت مقدارى دوغ ترش، كه بوى ترش شدن آن مشام مرا آزرد، و چند تكه نان خشك قرار دارد. عرض كردم: اى امير المؤمنين! يك چنين غذايى مى خوريد؟! حضرت فرمود: اى ابا الجنود! من خود شاهد بودم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله خشكتر از اين نان ها را مى خورد و زبرتر از اين جامه را مى پوشيد. بنا بر اين، اگر روش رسول خدا صلى الله عليه و آله را در پيش نگيرم، مى ترسم به آن حضرت ملحق نشوم.

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : المالُ مالُ اللّه ِ يَضَعُهُ عِندَ الرّجُلِ وَدايِعَ ، و جَوّزَ لَهُم أن يأكُلوا قَصدا و يَلبَسوا قَصدا .

امام صادق عليه السلام : دارايى ها از آنِ خداست و آنها را نزد مردم به امانت مى سپارد و به آنها اجازه داده است كه با ميانه روى، بخورند و با ميانه روى، بپوشند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : اِلبَسْ ما لا تُشتَهَرُ بهِ و لا يُزْري بكَ .

امام صادق عليه السلام : لباسى بپوش كه نه به آن شهرت پيدا كنى و نه باعث خفّت تو شود.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : خَطَبَ عليٌّ النّاسَ و علَيهِ إزارُ كِرباسٍ غَليظٌ مَرقوعٌ بِصُوفٍ ، فقيلَ لَهُ في ذلكَ، فقالَ: يَخشَعُ القَلبُ و يَقتَدي بهِ المؤمنُ .

امام صادق عليه السلام : على عليه السلام در حالى كه جامه كرباسى درشت و وصله دار با وصله پشمى پوشيده بود، براى مردم خطبه خواند. در اين باره به حضرت ايراد گرفته شد. امام فرمود: اين جامه، دل را متواضع مى كند و مؤمن از آن الگو مى گيرد.

نمایش منبع