ستايش آمرزش خواهان در سحرگاهان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال سه بانگ را دوست دارد : بانگ خروس و بانگ قارى قرآن و بانگ كسانى كه در سحرگاهان آمرزش مى طلبند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه گروهند كه از گزند ابليس و لشكريان او مصونند : كسانى كه به ياد خدا هستند، كسانى كه از خوف خدا گريانند و آمرزش خواهانِ در سحرگاهان.

مستدرك الوسائل : روايت شده است كه داوود عليه السلام از جبرئيل درباره بهترين اوقات سؤال كرد و جبرئيل پاسخ داد : نمى دانم، ولى عرش در سحرگاهان مى لرزد.

لقمان عليه السلام ـ در سفارش به فرزند خود ـ فرمود : فرزندم! مبادا خروس از تو زرنگتر باشد، هنگام سحر كه تو در خوابى او بر مى خيزد و آمرزش مى طلبد!

امام على عليه السلام : خداوند عزّ و جلّ هرگاه اراده مى كند كه به زمينيان عذابى رساند، مى فرمايد : اگر نبودند كسانى كه به واسطه عظمت و شكوه من با يكديگر مِهر مى ورزند و مسجدهاى مرا آباد مى سازند و در سحرگاهان آمرزش مى طلبند، قطعا عذابم را فرو مى فرستادم.

امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بهترين زمان براى آنكه در آن خداوند عزّ و جلّ را بخوانيد سحر است. و اين آيه را كه سخن يعقوب عليه السلام است، تلاوت كرد: «بزودى از پروردگارم براى شما بخشايش مى طلبم» و فرمود : دعا براى آنها را به وقت سحر موكول كرد.

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «و آمرزش خواهانِ در سحرگاهان» ـ فرمود : يعنى كسانى كه سحرگاه نماز مى گزارند.

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «و در سحرگاهان آمرزش مى طلبند» ـ فرمود : كسانى بودند كه هنگام سحر در نماز وتر هفتاد بار استغفار مى كردند.

امام صادق عليه السلام : كسى كه در هنگام سحر هفتاد مرتبه از خداوند استغفار كند، او از اهل اين آيه است.

امام صادق عليه السلام : هر كس در نماز وتر خود در حالى كه ايستاده است هفتاد مرتبه بگويد : «أستغفر اللّه و أتوب إليه» و اين كار را تا يك سال ادامه دهد، خداوند نام او را در زمره آمرزش خواهانِ در سحرگاهان بنويسد و آمرزش خداوند عزّ و جلّ بر او لازم گردد.

امام صادق عليه السلام ـ درباره كلام يعقوب به فرزندش : «بزودى از پروردگارم براى شما بخشايش مى طلبم» ـ فرمود : دعا كردن براى آنان را تا سحرگاه شب جمعه به تأخير انداخت.

الكافى : امام كاظم عليه السلام هرگاه از ركعت آخر نماز وتر سر بر مى داشت عرضه مى داشت : «اين كسى است كه حسناتش نعمتى است از سوى تو و شكر گزاريش ناچيز است و گناهش بزرگ و چيزى جز حمايت و رحمت تو ندارد. و تو در كتاب خود كه بر پيامبر مرسل خويش نازل كردى فرمودى: «اندكى از شب را مى خوابيدند و در سحرگاهان استغفار مى كردند». خفتنم به درازا است و شب زنده داريم اندك و اينك سحر است و من براى گناهم از درگاه تو آمرزش مى طلبم؛ آمرزش خواهىِ كسى كه نه سود و زيانش در اختيار اوست و نه مرگ و نه زندگى و نه رستاخيزش» . سپس آن حضرت، صلوات اللّه عليه، به سجده مى افتاد.