کتابخانه احادیث شیعه

خطرِ برگزيدن دنيا [بر آخرت]

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : با [پيروى از] لذّتها و خواهشهاى نفس، زندگى دنيا را بر آخرت برمگزين ؛ زيرا خداوند متعال در كتاب خود مى فرمايد: «پس هر كه طغيان كرد و زندگى اين جهانى را برگزيد ، جهنم جايگاه اوست» يعنى دنياى ملعون (بى خير و بدور از رحمت الهى) را . و هر آنچه در دنياست ملعون است ، مگر آنچه براى خدا باشد .
نمایش منبع
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه دنيا و آخرت به او پيشنهاد شود و دنيا را بر آخرت برگزيند ، خداوند عزّ و جلّ را ، بدون هيچ حسنه اى كه از آتش نجاتش دهد، ديدار كند و هر كه آخرت را برگيرد و دنيا را فرو گذارد در روز قيامت خدا را ، كه از وى خشنود است ، ديدار نمايد .
نمایش منبع
كنز العمّال : در حديثى آمده است كه عمر گفت : [به پيامبر صلى الله عليه و آله ] عرض كردم : اى رسول خدا ! خداوند به ايرانيان و روميان كه خدا را نمى پرستند گشايش و رفاه داده است ، دعا كن كه امّت تو را نيز آسايش و توانگرى بخشد . پيامبر صلى الله عليه و آله راست نشست و سپس فرمود : اى پسر خطاب ! مگر دستخوش شك شده اى ؟ آنان قومى هستند كه خوشيهايشان را زودتر در همين دنيا داده اند .
نمایش منبع
امام على عليه السلام : هر كه دنيا را بپرستد و بر آخرت ترجيحش دهد ، فرجامى ناگوار خواهد داشت .
نمایش منبع
امام على عليه السلام : مردم براى سود دنياى خود امرى از امور دين خود را وا نگذارند ، مگر آن كه خداوند كارى براى آنان پيش مى آورد كه زيانش از آن سود بيشتر است .
نمایش منبع
امام على عليه السلام : كسى كه در صورت سالم ماندن دنيايش از اينكه آخرتش گزند بيند ، باكى نداشته باشد، به هلاكت درافتد .
نمایش منبع
بحار الأنوار ـ به نقل از مروان از امام صادق عليه السلام ـ : على بن الحسين عليهما السلام به من فرمود : هرگاه دو كار براى من پيش آمد يكى براى دنيا و ديگرى براى آخرت و من دنيا را برگزيدم، هنوز شب نشده، پيشامد ناخوشايندى را بر خود ديدم . سپس امام صادق عليه السلام درباره بنى اميّه فرمود : آنان هشتاد سال است كه دنيا را بر آخرت بر گزيده اند و هيچ پيشامد ناخوشايندى برايشان رخ نمى دهد .
نمایش منبع
لقمان عليه السلام ـ در اندرز به فرزندش ـ فرمود : دنيايت را به آخرتت بفروش كه هر دو را به دست مى آورى و آخرتت را به دنيايت مفروش كه هر دو را از دست مى دهى .
نمایش منبع
حدیث روز

امام علی عليه ‏السلام : :

مـَنْ عـَشِقَ شَيْئاً اَعْشى بَصَرَهُ وَ اَمْرَضَ قَلْبَهُ. فَهُوَ يَنْظُرُ بِعَيْنٍ غَيْرِ صَحيحَةٍ وَ يَسْمَعُ بِاُذُنٍ غَيْرِ سَميعَةٍ؛

آن كس كه به چيزى عشق ورزد، آن عشق، چشم او را كور و قلبش را بيمار مى كند. چنين فردى با چشم ناسالم مى نگرد و با گوش ناشنوا مى شنود.

نهج البلاغه: خ 108، ص 330

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 685

تــعــداد حــدیــث روز : 646

تــعــداد کــلــیــد واژه هــا : 608

تــعــداد اعــضــاء : 3469