242. شفاى همه دردها

قرآن كريم:

يا اَ يُّهَا النّاسُ قَدْ جاءَتْكُم مَوْعِظَةٌ مِن ربِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِى الصُّدورِ وَ هُدًى وَ رَحْمَةٌ لِلْمُو?مِنينَ؛

اى مردم! از جانب خدا براى شما موعظه اى (قرآن) آمده است. كه شفاى دل ها و هدايت و رحمتى براى مؤمنان است.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اِعْلَموا اَ نَّهُ لَيْسَ عَلى اَحَدٍ بَعْدَ الْقُرآنِ مِنْ فاقَةٍ، وَ لا لاَِحَدٍ قَبْلَ الْقُرآنِ مِن غِنىً، فَاسْتَشْفوهُ مِن اَدوائكُم وَ اسْتَعينُوا بِهِ عَلى لأَوائِكُم؛

بدانيد كه با داشتن قرآن [و آگاهى از آن و عمل به آن]، هيچ كس درمانده نخواهد شد و بدون قرآن، كسى به توانگرى نخواهد رسيد. پس درمان دردهاى خود را در آن بجوييد و در گرفتارى هايتان، از آن يارى بطلبيد.

نمایش منبع

امام صادق عليه السلام: فيهِ خَبَرُكُم وَ خَبَرُ مَنْ قَبلَـكُم وَ خَبَرُ مَنْ بَعْدَكُم وَ خَبَرُ السَّماءِ وَ الاَْرضِ، وَ لَو اَتاكُم مَنْ يُخْبِرُكُمْ عَنْ ذالِكَ لَتَعَجَّبْتُمْ؛

اخبار شما و گذشتگان و آيندگان شما و خبرهاى آسمان و زمين، در قرآن آمده است، و اگر كسى نزد شما بيايد و [با تكيه بر قرآن] از آنها خبرتان دهد، حتما تعجب خواهيد نمود.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اِنَّ فيهِ شِفاءً مِنْ اَكْبَرِ الدّاءِ، وَ هُوَ الْكُفْرُ وَ النِّـفَاقُ وَ الغَىُّ وَ الضَّلالُ؛

قرآن، درمان بزرگ ترين دردها يعنى كفر و نفاق و تباهى و گمراهى را در خود دارد.

نمایش منبع

امام حسن مجتبى عليه السلام: اِنَّ هذَا الْقُرآنَ فيهِ مَصابيحُ النّورِ، وَ شِفاءُ الصُّدورِ، فَلْيَجلُ جالٍ بِضَؤْئِهِ، وَ لْيُلجِمِ الصِّفَةَ قَلْبَهُ، فَاِنَّ التَّفكيرَ حَياةُ القَلْبِ الْبَصيرِ، كَما يَمشِى الْمُستَنيرُ فِى الظُّـلُماتِ بِالنُّورِ؛

به راستى كه در اين قرآن، چراغ هاى روشنايى بخش و شفاى قلب هاست. پس هر كس در پى جَلا بخشيدن است، [ديده دل خويش را] با نور آن، جلا دهد و دل خويش را با آن، تربيت كند؛ چرا كه انديشيدن [در قرآن]، مايه حيات دل شخص با بصيرت است، همچنان كه آدمى در تاريكى ها، با كمك نور، راه خود را مى پيمايد.

نمایش منبع