1877 ـ آداب توكّل

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنّ قَوما مِن أصحابِ رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله لَمّا نَزَلَت : «ومَن يَتَّقِ اللّه َ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجا ويَرْزُقْهُ مِن حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ» أغلَقوا الأبوابَ وأقبَلوا علَى العِبادَةِ وقالوا : قد كُفِينا ، فبَلَغَ ذلكَ النَّبيَّ صلى الله عليه و آله فأرسَلَ إلَيهِم فقالَ : ما حَمَلَكُم على ما صَنَعتُم؟ قالوا : يا رسولَ اللّه ِ ! تُكُفِّلَ لَنا بأرزاقِنا فأقبَلنا علَى العِبادَةِ ، فقالَ : إنّهُ مَن فَعَلَ ذلكَ لَم يُستَجَبْ لَهُ، علَيكُم بِالطَّلَبِ.

امام صادق عليه السلام : وقتى آيه «و هركه از خدا پروا كند خداوند براى او راه خروجى قرار مى دهد و از جايى كه گمان نمى برد روزيش مى دهد» نازل شد، عدّه اى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله درها را به روى خود بستند و به عبادت پرداختند و گفتند: [روزى ]ما را ضمانت كردند. اين خبر به گوش پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد. حضرت در پى آنان فرستاد و فرمود: چه چيز شما را واداشت كه چنين بكنيد؟ عرض كردند: اى رسول خدا! روزى ما تضمين شده ، از اين رو به عبادت روى آورده ايم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: بدانيد كه هركس چنين كند، دعايش مستجاب نمى شود. دنبال كسب و كار برويد.

نمایش منبع

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ لِرجُلٍ قالَ لَهُ : أعقِلُها (يعنيدابّته) وأتَوَكَّلُ ، أو اُطلِقُها وأتَوَكَّلُ ؟ ـ : اِعقِلْها وتَوَكَّلْ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به مردى كه به ايشان عرض كرد: زانوى اشترم را ببندم و به خدا توكل كنم يا رهايش بگذارم و توكل كنم؟ ـ فرمود : با توكّل زانوى اشتر را ببند.

نمایش منبع

مستدرك الوسائل : رأى رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله قَوما لا يَزرَعُونَ ، قالَ : ما أنتُم ؟ قالوا: نَحنُ المُتَوَكِّلونَ ، قالَ : لا ، بَل أنتُمُ المُتَّكِلونَ .

مستدرك الوسائل: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله عدّه اى راديد كشاورزى نمى كنند . به آنها فرمود : شما چه كاره ايد؟ عرض كردند: ما توكّل كنندگانيم. فرمود: نه، بلكه شما سربار [ديگران ]هستيد.

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ لابنِهِ محمّدِ بنِ الحَنَفيَّةِ لَمّاأعطاهُ الرّايَةَ يَومَ الجَمَلِ ـ : تَزولُ الجِبالُ ولا تَزُلْ ، عَضَّ على ناجِذِكَ ، أعِرِ اللّه َ جُمجُمَتَكَ ، تِدْ في الأرضِ قَدَمَكَ ، اِرْمِ بِبَصَرِكَ أقصَى القَومِ ، وغُضَّ بَصَرَكَ ، واعلَمْ أنَّ النَّصرَ مِن عِندِ اللّه ِ سبحانَهُ .

امام على عليه السلام ـ زمانى كه در جنگ جمل پرچمرا به دست فرزندش محمّد بن حنفيه داد ـ فرمود : كوه ها از جاى خود مى جنبند اما تو نَجُنب، دندان هايت را بر هم بفشار و كاسه سرت را به خداوند عاريت دِه، پاى خود را در زمين ميخكوب كن، نگاهت را به انتهاى سپاه دشمن بدوز و ديده ات را [از برق شمشيرها و نيزه ها] فرو بند و بدان كه پيروزى از جانب خداوند سبحان است.

نمایش منبع

مستدرك الوسائل : إنّه [أميرَ المؤمنين عليه السلام ] مَرَّيَوما على قَومٍ أصِحّاءَ جالِسينَ في زاويةِ المَسجِدِ فقال عليه السلام : مَن أنتُم ؟ قالوا : نحنُ المُتَوَكِّلونَ . قالَ عليه السلام : لا ، بَل أنتُمُ المُتَأكِّلَةُ .

مستدرك الوسائل : امام على عليه السلام به عدّه اى كه با اينكه سالم و تندرست بودند در گوشه مسجد نشسته بودند فرمود : شما كيستيد؟ عرض كردند: ما توكّل كنندگانيم. حضرت فرمود: نه، بلكه شما سربار ديگرانيد.

نمایش منبع

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا تَدَعْ طَلَبَ الرِّزقِ مِن حِلِّهِ فإنّهُ أعوَنُ لَك على دِينِكَ، واعقِلْ راحِلَتَكَ وتَوَكَّلْ .

امام صادق عليه السلام : به دست آوردن روزى حلال رارها مكن؛ زيرا روزى حلالْ تو را در دينت بيشتر كمك مى كند، زانوى اشترت را ببند و آنگاه توكّل كن.

نمایش منبع