775 ـ اصرار بر گناه

قرآن:
(وَالَّذِينَ إذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أوْ ظَلَمُوا أنفُسَهُم ذَكَرُوا اللّه َ فَاستَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إلَا اللّه ُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ) .

«و آن كسان كه چون مرتكب كارى زشت شوند يا به خود ستمى كنند ، خدا را ياد مى كنند و براى گناهان خويش آمرزش مى خواهند و كيست جز خدا كه گناهان را بيامرزد؟ و چون به زشتى گناه آگاهند در آنچه مى كردند پاى نفشارند» .

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لا كبيرَ مَع الاستِغفارِ ، ولا صغيرَمع الإصرارِ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : با استغفار، كبيره نباشد و با اصرار، صغيره .

نمایش منبع

الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «...ولَم يُصِرُّوا ...» ـ : الإصرارُ أن يُذنِبَ العَبدُ ولايَستَغفِرَ ، ولا يُحَدِّثَ نفسَهُ بالتوبةِ فذلكَ الإصرارُ .

امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه « . . . بر آنچه مى كردند پاى نفشارند» ـ فرمود : اصرار بر گناه اين است كه بنده گناه كند و آمرزش نطلبد و در فكر توبه هم نباشد . اين است اصرار [بر گناه] .

نمایش منبع