304 ـ اعتراف حقيقى به گناه

قرآن:
(وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صَالِحا وَآخَرَ سَيِّئا عَسَى اللّه ُ أنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ) .

«و گروهى ديگر به گناه خود اعتراف كردند[و] اعمال نيكو را با كارهاى زشت آميخته اند. اميد است خدا توبه شان را بپذيرد».

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : عاصٍ يُقِرُّ بذَنبِهِ خَيرٌ مِن مُطيعٍ يَفتَخِرُ بعَملِهِ .

امام على عليه السلام : گنهكارى كه به گناه خويش اعتراف كند بهتر از فرمانبردارى است كه به كار خويش ببالد.

نمایش منبع

الإمامُ الباقرُ عليه السلام : واللّه ِ ، ما يَنْجو مِن الذَّنْبِ إلّا مَن أقَرَّ بهِ .

امام باقر عليه السلام : به خدا سوگند تنها آن كس ازگناه مى رهد كه به آن اعتراف كند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : لا واللّه ِ ما أرادَ اللّه ُ تَعالى مِن النّاسِ إلّا خَصْلَتَينِ : أنْ يُقِرّوا لَهُ بالنِّعَمِ فيَزيدَهُم ، وبالذُّنوبِ فَيَغفِرَها لَهُم .

امام باقر عليه السلام : سوگند به خدا كه خداوندمتعال از مردم جز دو كار نخواسته است: به نعمتهاى او اعتراف كنند تا آنان را نعمت فزونتر دهد و به گناهان اقرار ورزند تا گناهانشان را بيامرزد.

نمایش منبع