من دوستت دارم ، پس دوستدارم باش

امام على عليه السلام : از تورات ، دوازده آيه برگزيدم و آنها را به عربى ترجمه كردم. اينك ، هر روز ، سه بار به آنها مى نگرم .
نخستين آيه اين است : اى آدميزاد ! از هيچ سيطره اى تا هنگامى كه سيطره من بر تو پايدار است ، مترس . سيطره من نيز هميشه پايدار است .
دوم : اى آدميزاد ! چون مرا يافتى ، با هيچ كس اُنس مگير . پس هرگاه مرا خواستى ، [مرا ]سرشار خواهى يافت و خزانه هاى من ، همواره سرشار است .
سوم : اى آدميزاد ! چون مرا يافتى ، با هيچ كس اُنس مگير . پس هرگاه مرا خواستى ، مرا نزديك و نيكى كننده خواهى يافت .
چهارم: اى آدميزاد! من تو را دوست دارم. پس تو نيز مرا دوست بدار...
دهم : اى آدميزاد ! هر كس ، تو را براى خودش مى خواهد و من تو را براى خودت مى خواهم . پس از من مگريز.

مسكّن الفؤاد ـ در اخبار داوود عليه السلام آمده ـ : اى داوود ! به اهل زمينِ من خبر ده كه من ، دوستدار كسى هستم كه دوستم بدارد ، و همنشينِ كسى هستم كه با من همنشينى كند ، و مونس كسى هستم كه با ياد من اُنس گيرد ، و همراه كسى هستم كه با من همراهى كند ، و برگزيننده كسى هستم كه مرا برگزيند ، و مطيع كسى هستم كه از من اطاعت كند .
هر كه به يقين بدانم كه دوستم مى دارد ، او را مى پذيرم و چنان دوستش خواهم داشت كه هيچ يك از خلقم بر او پيشى نخواهد گرفت. هر كه مرا به حق بجويد ، مرا خواهد يافت و هر كه جز مرا بجويد ، مرا نخواهد يافت .
اى زمينيان! فريب هايى را كه بر آن هستيد ، بِهِليد و به سوى كرامت ، همراهى ، همنشينى و همدمى من بشتابيد و با من اُنس گيريد ، تا با شما اُنس گيرم و به دوستى شما بشتابم.

المحجّة البيضاء ـ از وحى خداوند به داوود عليه السلام ـ : اى داوود! اگر آنان كه از من رويگردان شده اند ، مى دانستند كه چگونه در انتظارشان هستم و چه مهرى نسبت به آنان دارم و چه قدر مشتاقم كه معصيتشان را ترك كنند ، از اشتياق من مى مردند و در راه محبّتم ، بند از بندشان جدا مى شد .
اى داوود ! اين اراده من است درباره كسانى كه از من رويگردان شده اند . پس اراده ام درباره روى آورندگان به من ، چگونه است ؟
اى داوود ! بيشترين نياز بنده به من ، هنگامى است كه از من احساس بى نيازى كند . بيشترين مهربانى من به بنده ، هنگامى است كه از من رويگردان شود و بيشترين ارجمندى بنده ام نزد من ، هنگامى است كه به سوى من بازگردد .

روضه المحبين ونزهة المشتاقين ـ نيز از وحى خداوند به داوود عليه السلام ـ : به
جوانان بنى اسرائيل بگو : چرا خود را به ديگرى مشغول مى داريد ، حال آن كه من مشتاق شما هستم ؟ اين جفا چيست ؟ اگر آنان كه از من رويگردان شده اند ، مى دانستند كه چگونه در انتظارشان هستم و چه مهرى نسبت به آنان دارم و چه قدر مشتاقم كه معصيتشان را ترك كنند ، از اشتياق من مى مردند و در راه محبّتم ، بند از بندشان جدا مى شد . اين ، اراده من است درباره كسانى كه از من رويگردان شده اند . پس اراده ام درباره روى آورندگان به من ، چگونه است؟

إرشاد القلوب : خداوند متعال در يكى از كتاب هايش چنين نازل كرده است : «بنده ام ! به حقّ خودم سوگند كه من تو را دوست دارم . پس به حقّ خودم بر تو ، سوگندت مى دهم كه مرا دوست بدار» .