حديث و آيات: نماز اهل بيت عليهم السلام

رُوِيَ أنَّهُ كانَ عَلِيٌّ عليه السلام إذا حَضَرَهُ وَقتُ الصَّلاةِ تَلَوَّنَ وتَزَلزَلَ ، فَقيلَ لَهُ : ما لَكَ ؟ فَيَقولُ : جاءَ وَقتُ أمانَةٍ عَرَضَهَا اللّه ُ تَعالى عَلَى السَّماواتِ والأَرضِ والجِبالِ فَـأَبَينَ أن يَحمِلنَها وحَمَلَهَا الإِنسانُ ، في ضَعفي ، فَلا أدري اُحسِنُ إذًا ما حَمَلتُ أم لا .

روايت شده است: هنگامى كه وقت نماز مى رسيد، رنگ على عليه السلامدگرگون مى شد و به لرزه مى افتاد. به او عرض شد: تو را چه مى شود؟ فرمود: هنگام [اداى ]امانتى رسيده است كه خداوند متعال آن را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه كرد و آنها از به دوش كشيدنش ابا ورزيدند و آدمى آن را به دوش كشيد و من با ناتوانيم نمى دانم كه آيا مى توانم اين بار را به خوبى حمل كنم يا نه.

نمایش منبع

بازگشت به : نماز اهل بيت عليهم السلام