حديث و آيات: بيستم : اربعين حسينى

عطيّة العُوفي : ... فَخَرَّ [جابِرٌ] عَلَى القَبرِ مَغشِيّاً عَلَيهِ فَرَشَشتُ عَلَيهِ شَيئا مِنَ الماءِ فَأفاقَ ثُمَّ قالَ يا حُسَينُ ـ ثَلاثا ـ ثُمَّ قالَ : أحَبيبٌ لايُجيِبُ حَبيبَهُ ثُمَّ قالَ أنّى لَكَ بِالجَوابِ ... و فُرِّقَ بَينَ بَدَنِكَ و رَأسِكَ ؛

عطيّة العُوفي : . . . جابر به حالت غش روى مزار [امام حسين عليه السلام] افتاد ؛ به صورتش آب پاشيدم ؛ به هوش آمد . آن گاه سه بار گفت : «يا حسين!» سپس گفت : «آيا دوست جواب دوستش را نمى دهد ؟» آن گاه گفت : «چگونه مى توانى جواب دهى در حالى كه بين بدن و سرت فاصله افتاد است؟» .

نمایش منبع

بازگشت به : بيستم : اربعين حسينى