کتابخانه احادیث شیعه
پرینت احادیث

پاداش كسى كه دنيا را به حق برگيرد

صفحه اختصاصي حديث و آيات رسول اللّه صلي الله عليه و آله : الدُّنيا خَضِرَةٌ حديث حُلوَةٌ ، مَنِ اكتَسَبَ فيها مالاً مِن حِلِّهِ وأنفَقَهُ في حَقِّهِ أثابَهُ اللّه ُ عَلَيهِ وأورَدَهُ جَنَّتَهُ ، ومَنِ اكتَسَبَ فيها مالاً مِن غَيرِ حِلِّهِ وأنفَقَهُ في غَيرِ حَقِّهِ أحَلَّهُ اللّه ُ دارَ الهَوانِ ، ورُبَّ مُتَخَوِّضٍ في مالِ اللّه ِ حديث ورَسولِهِ لَهُ النّارُ يَومَ القِيامَةِ . يَقولُ اللّه ُ : «كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَـهُمْ سَعِيرًا» حديث . حديث
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : دنيا دل پذير و شيرين است. هركه در آن مالى از حلال به دست آورد و در راه درستش هزينه كند ، خداوند ، او را بر اين كار ، پاداش دهد و به بهشت خويش بَرَد و هركه در دنيا ، مالى از غيرِ حلال به دست آورد و به ناحق هزينه اش كند ، خداوند ، او را به سراى خفّت و خوارى در آوَرد. اى بسا تصرّف كننده اى در مال خدا حديث و پيامبر او كه روز قيامت ، آتش ، سزاى اوست. خداوند مى فرمايد: «هر بار كه آتش آن فرو نشيند ، شراره اى [تازه] برايشان مى افزاييم».
نمایش منبع
مسند ابن حنبل ـ به نقل از خوله دختر قيس ، همسر حمزة بن عبد المطّلب ـ : پيامبر خدا بر حمزه وارد شد و ميان آن دو از دنيا سخن به ميان آمد. پيامبر خدا فرمود: «دنيا ، جذّاب و شيرين است. پس هر كه آن را به حق برگيرد ، در آن به او بركت داده شود و اى بسا تصرّف كننده در مال خدا و مال پيامبر او كه آن روز كه خدا را ديدار كند، آتش در انتظار او باشد.
نمایش منبع
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : هر كه دنيا را از راه حلال طلب كند ، براى اين كه دست خواهش و نياز به سوى كسى دراز نكند و خانواده اش را تأمين كند و به همسايه اش
محبّتى نمايد، با چهره اى چون ماه شب چهارده ، خدا را ديدار كند و هركه دنيا را از راه حلال بطلبد ، براى آن كه با ثروتش بر ديگران بنازد و آن را به رُخ بكشد ، در حالى خداوند را ديدار كند كه خدا از او در خشم است.
نمایش منبع
امام باقر عليه السلام : هركس در دنيا به دنبال روزى رود تا دست نياز سوى مردم دراز نكند و خانواده اش را در آسايش قرار دهد و به همسايه اش كمك كند ، روز قيامت ، با صورتى چون ماه شب چهارده ، خداوند را ديدار مى كند.
نمایش منبع
حدیث روز

امام علی عليه ‏السلام : :

مـَنْ عـَشِقَ شَيْئاً اَعْشى بَصَرَهُ وَ اَمْرَضَ قَلْبَهُ. فَهُوَ يَنْظُرُ بِعَيْنٍ غَيْرِ صَحيحَةٍ وَ يَسْمَعُ بِاُذُنٍ غَيْرِ سَميعَةٍ؛

آن كس كه به چيزى عشق ورزد، آن عشق، چشم او را كور و قلبش را بيمار مى كند. چنين فردى با چشم ناسالم مى نگرد و با گوش ناشنوا مى شنود.

نهج البلاغه: خ 108، ص 330

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 685

تــعــداد حــدیــث روز : 646

تــعــداد کــلــیــد واژه هــا : 608

تــعــداد اعــضــاء : 3469